Φθινοπωρινές ιστορίες..!

Το Β1 και το Β2 τμήμα μαζί με τη δασκάλα Θεατρικής Αγωγής κα Γαλάτεια Καμένη δημιούργησαν τις δικές τους υπέροχες ιστορίες με αφορμή το ποίημα “Φθινόπωρο”. Παρακάτω μπορείτε να τις απολαύσετε:

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Β1

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κοριτσάκι, η Ελένη.Βγήκε να µαζέψει µανιτάρια σ’ ένα χωράφι κοντά στο σπίτι της.Εκεί συνάντησε ένα αγόρι, τον Στέφανο και τον ρώτησε αν θέλει να παίξουν κρυφτό.Ο Στέφανος συµφώνησε και έπαιξαν λίγο. Μετά τον ρώτησε αν ήθελε να µαζέψουν µαζί µανιτάρια.Με χαρά άρχισαν να µαζεύουν και να γεµίζουν το καλάθι που είχε µαζί της η Ελένη.

Άρχισε όµως να βρέχει.Ευτυχώς ο Στέφανος είχε µαζί του οµπρέλα και την άνοιξε αµέσως.Έβαλε την Ελένη από κάτω και συνέχισαν το µάζεµα. Ξαφνικά έπιασε ένας δυνατός αέραςκαι δυνάµωσε η βροχή. Τα φύλλα έπεφταν από τα δέντρα και δεν έµεινε ούτε ένα φύλλο πάνω σε κλαδί! Από τον πολύ αέρα έσπασε και η οµπρέλα.

Τα παιδιά άρχισαν να τρέχουν για το σπίτι. Είχε πολλές λακκούβες µε νερό και έπεσαν µέσα σε µια λακκούβα µε νερό και οι δύο. Τότε πέρασε ένας κύριος µε µια οµπρέλα και βοήθησε τα παιδιά να σηκωθούν.Εν τω µεταξύ σταµάτησε η βροχή. Ο κύριος τους ρώτησε αν ήθελαν να τους συνοδεύσει µέχρι το σπίτι τους. Όµως τον ευχαρίστησαν για τη βοήθεια και του είπαν ότι µπορούν να πάνε µόνοι τους στο σπίτι.

Όταν έφτασαν στο σπίτι τους, ήταν µούσκεµα και θυµήθηκαν τα µανιτάρια που είχαν πέσει µέσα στη λακκούβα και λυπήθηκαν πολύ. Η µαµά της Ελένης τους έδωσε καθαρά ρούχα και τους είπε ότι «έτσι είναι η ζωή· έχει και δυσκολίες· να µη λυπάστε, την επόµενη φορά,θα φέρετε τα µανιτάρια».

Ο Στέφανος πήγε κι αυτός στο σπίτι του και από τότε έγιναν φίλοι και έβγαιναν συχνά για παιχνίδι και για άλλες δραστηριότητες.

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Β2

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν φθινόπωρο και δύο αδέρφια, ο Νικόλας και η Μαρία, πήγαν στο δάσος για να μαζέψουν μανιτάρια. Κάποια στιγμή άρχισαν να πέφτουν ψιχάλες. Ο Νικόλας είχε πάρει την ομπρέλα του μαζί και την άνοιξε, η Μαρία πήγε αμέσως κοντά του για να μη βραχεί. Άρχισαν να τραγουδούν το τραγούδι του φθινοπώρου.

Μετά βγήκε αέρας δυνατός και δυνάμωσε η βροχή και έπεσαν δύο κεραυνοί! Τα παιδιά τρόμαξαν λίγο, αλλά ευτυχώς είχαν πέσει μακριά. Μετά άρχισε να ρίχνει και χαλάζι. Ο αέρας δυνάμωσε και τους πήρε την ομπρέλα και την πήγε μακριά. Άρχισε να ανεβαίνει στον ουρανό ώσπου χάθηκε. Ευτυχώς, όμως, σταμάτησε να βρέχει και τα πουλάκια άρχισαν να κελαηδούν.

Η ομπρέλα πήγε σ’ ένα δάσος μαγικό. Εκεί υπήρχε ένας δράκος που έβγαζε φωτιές και όλα τα ζώα τον φοβόταν και ήταν κρυμμένα. Η ομπρέλα πήρε δύναμη και άρχισε να πολεμάει το δράκο. Τα ζωάκια τότε πήραν κι αυτά θάρρος και όλοι μαζί τον νίκησαν.

Τα παιδιά, αφού γέμισαν το καλάθι τους και πήγαν στο σπίτι τους, τα έψησαν και τα έφαγανκαι πήγαν για ύπνο. Όταν ξύπνησαν, είδαν την ομπρέλα ταλαιπωρημένη στην αυλή τους και τους διηγήθηκε τη φοβερή ιστορία της.